A- A A+

Gmina Lwówek Śląski leży w powiecie lwóweckim na terenie województwa dolnośląskiego. Obszar gminy o powierzchni 240,37 km2 zamieszkuje 19700 osób. Do gminy należy miasto Lwówek Śląski (siedziba władz) o powierzchni 16,61 km2, liczące 10300 mieszkańców oraz 28 wsi, z których większość leży w północnej części gminy.

Gmina Lwówek Śląski od strony południowej graniczy z gminami Wleń i Lubomierz, od południowego zachodu - z gminą Gryfów Śląski, od północnego zachodu - z gminą Nowogrodziec, od zachodu - z gminą Bolesławiec i od wschodu - z gminą Pielgrzymka. Obszar gminy Lwówek Śląski położony jest w północnej części Sudetów Zachodnich. Rzeka Bóbr przepływająca przez Lwówek Śl. oraz szosa Lwówek Śląski - Jelenia Góra rozdzielają gminę na dwie części: wschodnią- Pogórze Kaczawskie i zachodnią - Pogórze Izerskie. Mezoregion Pogórza Kaczawskiego składa się 4 mikroregionów: Doliny Bobru, Wzniesień Płakowickich, Rowu Zbylutowa i Pogórza Bolesławieckiego. Do mezoregionu Pogórza Izerskiego należą 3 mikroregiony: Niecka Lwówecka, Wzniesienia Gradowskie i Wzgórza Radomickie. Należą o­ne do jednej wielkiej struktury geologicznej Sudetów zwanej niecką północnosudecką. Niecka ta, obejmująca przeważający obszar pogórzy, została uformowana w schyłkowej fazie waryscyjskich ruchów górotwórczych w karbonie (350-285 mln lat) i aż do okresu górnej kredy wypełniała się osadami morskimi i lądowymi oraz utworami wulkanicznymi. Osady te leżą na powstałym ok. 2 mld lat temu starokrystalicznym, prekambryjskim fundamencie Sudetów. Okres permu (285-230 mln lat) przyniósł dalsze osadzanie materiału piaszczysto-żwirowego, znoszonego przez okresowe rzeki do obniżeń tektonicznych, z wypiętrzonych wcześniej masywów. Istotną rolę odgrywał wulkanizm, którego pozostałością są melafiry i porfiry w okolicach Płóczek. Panujący w cechsztynie suchy i gorący klimat powodował ustępowanie morza, które pozostawiło czerwony ił z wytrąceniami piaskowców, wapieni i dolomitów, a także buł anhydrytów przekształcone później w gipsy (okolice Niwnic). W triasie (230-195 mln lat) nastąpił ponowny zalew morski, który dostarczał osadów w postaci różowawych i czerwonawych piaskowców, występujących obficie w okolicach Lwówka Śl. Po ustąpieniu morza przez ok. 100 mln lat cały obszar pozostawał lądem z dużymi zniszczeniami. Podczas kolejnego zalewu morza w okresie górnej kredy (105-67 mln lat) znoszone były piaski, żwiry i wapniste iły dające początek grubej serii szarych piaskowców ciosowych w okolicach Lwówka Śląskiego. Koniec kredy to okres nasilania się ruchów górotwórczych powodujących ustąpienie morza oraz częściową deformację niecki. Okres trzeciorzędu cechują kolejne ruchy górotwórcze fałdowania alpejskiego, powodujące wypiętrzenie i rozcięcie obszaru pogórza, które przerwały okresy zrównań. Towarzyszył im intensywny wulkanizm, o czym świadczą zachowane do dziś pokrywy lawowe, żyły bazaltowe i kominy wulkaniczne (np. nieczynny kamieniołom bazaltu w Żerkowicach). Zwiększonej erozji w górach towarzyszyło osadzanie m.in. złotonośnych piasków i żwirów kwarcowych na pogórzu, w poziomie 220-230 m. w okolicach Lwówka, Płakowic, Dworka, Bielanki i Soboty. Ukształtowana w trzeciorzędzie rzeźba przetrwała w zasadzie do dziś, ulegając niewielkiemu przemodelowaniu w okresie plejstoceńskim (1,5 mln - 10 tys. lat). Na terenie gminy Lwówek Śląski występuje dosyć sporo surowców mineralnych. Do najczęściej spotykanych należą piaskowce czerwone i szare, które eksploatowane były w kamieniołomach koło Lwówka, Soboty, Płakowic, Zbylutowa, Niwnic i Kotlisk. Firma Górażdże Kruszywa eksploatuje z wyrobisk w Rakowicach Wielkich i Małych żwir i piasek, osadzony w starorzeczach Bobru. Natomiast w Niwnicach istnieje Kopalnia Gipsu i Anhydrytu "Nowy Ląd" zajmująca się wydobywaniem anhydrytu metodą podziemną oraz gipsu metodą odkrywkową. Przerobiony anhydryt stosuje się w przemyśle budowlanym, z kolei gips ma zastosowanie na budowach, w medycynie, stomatologii itp. W Płóczkach Dolnych istnieje nieczynny kamieniołom wapienia czerwonego (cechsztyńskiego), który wypalano dawniej w pobliskim piecu wapienniczym.

Roślinność obszaru gminy należy do piętra pogórza, gdzie rozległe tereny zajmują pola uprawne i łąki, rzadziej występują większe kompleksy leśne. Najpospolitszymi zespołami leśnymi są grądy, w których dominuje grab zwyczajny, dąb szypułkowy i bezszypułkowy oraz lipa drobnolistna. W podszyciu występuje leszczyna, dereń świdwa, jarzębina, trzmielina zwyczajna, wiciokrzew suchodrzew i inne krzewy. W runie spotkać można gwiazdnicę wielokwiatową, przytulę leśną, bluszczyka kurdybanka, konwalię majową, pszeńca gajowego, miodunkę ćmę, jaskra żółtolistnego, podagrycznika zwyczajnego, zawilca gajowego, kopytnika pospolitego, gajowca żółtego i fiołka leśnego. Osobliwością florystyczną jest m.in. kłokoczka południowa. W dolinach rzek występują łęgi podgórskie z olchą czarną i siwą, jesionem oraz jaworem. W ich podszyciu rośnie dereń, trzmielina, dziki bez koralowy, a w runie różne turzyce, świerząbek kosmaty, lepiężnik biały, gwiazdnica majowa i przetacznik górski. W części północnej i wschodniej gminy (okolice Kotlisk, Niwnic, Płakowic, Bielanki) rosną podgórskie bory z sosną i świerkiem o ubogim runie, z borówką czarną i czerwoną, tomką wonną, wrzosem zwyczajnym i śmiałkiem pogiętym. Na obszarze gminy naturalne zbiorowiska roślinne zostały prawie zupełnie zniszczone przez człowieka, który od dawna zagospodarował te tereny. Świat zwierzęcy jest znacznie uboższy od roślinnego, m.in. z powodu wytępienia w XVII-XIX wieku dużych drapieżników tj. niedźwiedzia, rysia, żbika i wilka. Obecnie największym zwierzęciem jest jeleń. Pospolitymi mieszkańcami lasów są sarny, lisy, dziki, kuny, łasice, wiewiórki czarne i rude, zające oraz jeże. Bogaty jest świat drobnych ssaków, występują tu m.in. nornice, ryjówki i myszy. Licznie występują również ptaki, a wśród nich m.in. zięby, rudziki, sójki, sikory, drozdy, dzięcioły, pliszki, jaskółki oraz ptaki drapieżne jak jastrzębie i myszołowy. Rzadziej spotkać można gady, np. padalca, zaskrońca, salamandrę plamistą czy żmiję zygzakowatą. W rzekach, potokach i wyrobiskach żwirowych złowić można pstrąga potokowego, lipienia, karasia, płoć, głowacza, szczupaka, suma i inne ryby.

Klimat obszaru gminy, podobnie jak klimat Sudetów Zachodnich oraz całej południowo-zachodniej Polski, kształtuje się głównie pod wpływem mas powietrza napływających znad Atlantyku i Skandynawii, zatem dominują cechy oceaniczne. Cały obszar należy do wydzielonego przez Adama Schmucka regionu klimatycznego - podgórskiego (przejściowego). Średnia roczna temperatura spada tu poniżej 8 °C. Najcieplejszymi miesiącami są lipiec (śr. temp. 17,5 °C) i sierpień (16,4 °C), a najzimniejszymi -  styczeń (-1,7 °C) i luty (-0,4 °C). Liczba dni z temperaturą powyżej 5 °C wynosi ok. 217, z temperaturą powyżej 10 °C  - 155, zaś z temperaturą powyżej 15 °C - 79 dni. Lato i zima trwają tu po około 12 tygodni. Okres wegetacyjny zaczyna się pomiędzy 31 marca a 5 kwietnia i trwa około 32 tygodni. Roczna suma opadów wynosi ok. 600-700 mm, największe opady występują w lipcu (12,8 mm) i sierpniu (11 mm). Natomiast najmniej opadów jest w lutym (5,9 mm), marcu i listopadzie (6,5 mm). Pierwszy opad śniegu występuje średnio ok. 1-10 listopada, natomiast ostatni opad średnio ok. 15-20 kwietnia. Średnia długość okresu potencjalnych opadów śnieżnych wynosi ok. 160-170 dni, z kolei średnia liczba dni z tym opadem wynosi ok. 45 dni. Gmina w całości leży w dorzeczu Bobru - dopływ Odry, a więc w zlewisku Morza Bałtyckiego. Sieć rzeczna tego terenu została ukształtowana w trzeciorzędzie i czwartorzędzie. Bóbr to rzeka o łącznej długości 268 km i powierzchni zlewni 5938 km2, odwadniająca największą cześć Sudetów Zachodnich. Na terenie gminy przeważa powierzchniowo lewa część dorzecza Bobru, podobnie jak w większości dorzeczy Sudetów. Najważniejszym lewobrzeżnym dopływem Bobru jest Płóczka z jej dopływem Słotwiną. Drugim lewobrzeżnym dopływem jest Srebrna, a jej dopływy to Wilczyca i Kwilica. Obie rzeki, Płóczka i Srebrna, wpływają do Bobru w Lwówku Śląskim Lewobrzeżnym dopływem Bobru jest także Rakówka. Wśród prawobrzeżnych dopływów Bobru najważniejszymi są Widnica, Bukownica oraz Chmielowski Potok płynący w Rowie Zbylutowskim. Wszystkie wymienione rzeki i potoki są typowo górskimi, charakteryzującymi się śnieżno-deszczowym zasilaniem. Topnienie śniegu na stokach wzniesień i gór powoduje wysokie stany wody na wiosnę (marzec, kwiecień), natomiast z letnim maksimum opadowym (czerwiec, lipiec, sierpień) wiążą się wezbrania letnie, które niejednokrotnie powodują powodzie w dolinach. Przykładem tego była ostatnia powódź latem 1997 r., kiedy to Bóbr i jego ważniejsze dopływy dwukrotnie wystąpiły z własnych koryt, częściowo zalewając tereny dolinne. Ważniejszymi zbiornikami wodnymi na tym obszarze jest kilka wyrobisk po żwirowniach w Rakowicach Wielkich i Małych. W występujących w dolinach rzecznych piaskach i żwirach znajdują się wody podziemne warstwowo-szczelinowe lub szczelinowe. Natomiast w skałach osadowych np. w piaskowcu, głównie występują wody gruntowe warstwowe, które wypełniają próżnie międzyskalne. Omawiany obszar posiada dosyć dobre gleby. Przeważają tu gleby bielicowe powstałe na skałach osadowych i osadach polodowcowych. W południowej części gminy występują gleby bielicowe oraz tzw. gleby bielicowo-brunatne. Zaś na południu dominują gleby brunatne terenów górzystych.

Urząd Gminy i Miasta

Aleja Wojska Polskiego 25 A
59-600 Lwówek Śląski
tel. 75 647 78 88, fax. 75 647 78 89
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Straż Miejska

Aleja Wojska Polskiego 25A
59-600 Lwówek Śląski
tel. 75 647 78 73
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Urząd Stanu Cywilnego

Plac Wolności 1
59-600 Lwówek Śląski
tel. 75 647 78 75
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.